Μπλε Μάρλιν εναντίον ριγέ μάρλιν: πώς να τα ξεχωρίσετε

Βασιλιάς των μεγάλων θηραμάτων του Ειρηνικού. Το ραχιαίο ύψος, οι ρίγες και η σωματική διάπλαση τα διαχωρίζουν.

Γρήγορη σύγκριση

ΧαρακτηριστικόΜπλε ΜάρλινΡιγέ Μάρλιν
Πρώτο ραχιαίο πτερύγιοΨηλός αλλά χαμηλότερος από το βάθος του σώματος· στρογγυλεμένο προφίλΨηλότερο από το βάθος του σώματος· μυτερές, θυλακωτές μεμβράνες
ΡίγεςΑνοιχτόχρωμες μπλε γραμμές που ξεθωριάζουν γρήγορα μετά την προσγείωσηΖωντανές, μπλε-λεβάντας κάθετες γραμμές, που επιμένουν όταν φωτίζονται
ΟικοδομώΒαθύ στήθος, βαρύς ώμος προς τα εμπρόςΠιο κομψό, πιο συμπιεσμένο σώμα
ΝομοσχέδιοΜακρύ, στρογγυλό, στιβαρόΜακρύτερο σε σχέση με το σώμα, πιο λεπτό

Φωτογραφίστε αυτά τα χαρακτηριστικά

  1. Ραχιαίο πτερύγιο ανυψωμένο σε σχέση με το βάθος του σώματος
  2. Το πλάγιο φωτίζεται για το χρώμα της ρίγας
  3. Αναλογία λογαριασμού προς σώμα από το πλάι
  4. Περιφέρεια από την πλευρά του σκάφους για τη διαφορά στην κατασκευή

Όταν δεν είναι ξεκάθαρο

Τα μαύρα μάρλιν συμμετέχουν στην ομάδα στον Ινδο-Ειρηνικό και δεν έχουν τις έντονες ραβδώσεις. Τα θωρακικά τους πτερύγια δεν διπλώνουν επίπεδα. Συγκρίνετε τη ραχιαία και τη θωρακική θέση σε κάθε φωτογραφία ζαργάνας.

Τα εργαλεία αναγνώρισης μπορεί να είναι λανθασμένα. Επιβεβαιώστε τα αβέβαια ψάρια με την τοπική αλιευτική αρχή πριν βασιστείτε στο αποτέλεσμα για τους κανόνες συγκομιδής ή κατοχής.

Συγκρίνετε τα αλιεύματά σας

Χρησιμοποιήστε μια πρόταση με τη βοήθεια AI ως σημείο εκκίνησης και, στη συνέχεια, ελέγξτε μόνοι σας τις παραπάνω λειτουργίες.

Ανεβάστε μια φωτογραφία ψαριούΑναζήτηση ειδών

Συχνές ερωτήσεις

Ποιο είναι μεγαλύτερο;
Μπλε μάρλιν — υπάρχουν γκράντε ψάρια άνω των 1.000 λιβρών. Τα ριγέ μάρλιν σπάνια ξεπερνούν τα 300 λίβρες.
Ποιο πηδάει περισσότερο;
Οι ριγέ μάρλιν φημίζονται για το επαναλαμβανόμενο περπάτημα στην ουρά τους. Οι γαλαζοπράσινες αποχρώσεις είναι πιο έντονες.
Πού αλληλεπικαλύπτονται;
Παραθαλάσσια φαράγγια και όχθες του Ειρηνικού — Κόνα, Κάμπο και τα μεγάλα υποθαλάσσια βουνά.

Έγκυρες αναφορές

Makaira nigricans — Βικιπαίδεια
Kajikia audax — Βικιπαίδεια